In 2011 vroeg ik me af wie mijn Twitter-account ontvolgde wanneer het aantal volgers daalde. Ik beschreef daarvoor who.unfollowed.me. De dienst vergeleek volgerslijsten over tijd en liet zien wie was afgehaakt. Het was nieuwsgierigheid naar het bereik van mijn berichten, niet een manier om te weten wat iedere voormalige volger dacht.
Who Unfollowed Me verwijst tegenwoordig naar Fedica. Volgens de aanbieder begint het volgen van veranderingen pas wanneer je een account koppelt; eerdere ontvolgingen zijn niet achteraf op te vragen. Ook het huidige betaalmodel verschilt van het bedrag uit mijn oude artikel. Controleer de voorwaarden voordat je toegang tot je sociale account verleent.
Wat vertelt een ontvolger?
Een naam en datum kunnen laten zien dat een account verdwenen is. De reden weet je daarmee niet. Iemand kan zijn interesses veranderen, het platform verlaten, zijn account opruimen of simpelweg minder berichten willen zien. Trek dus geen grote conclusies uit één ontvolging. Kijk liever naar patronen over langere tijd en naar de reacties van mensen die nog betrokken zijn.
In mijn oorspronkelijke artikel noemde ik ook accounts die je niet terugvolgen. Dat is een ander gegeven. Je kunt iemand volgen om zijn kennis te lezen zonder een wederzijdse band te verwachten. Een lijst met niet-wederzijdse volgers is daarom geen automatische opruimlijst.
Weeg toegang af
Een externe analysetool moet met je account kunnen communiceren. Bekijk welke rechten je geeft en of je die later kunt intrekken. Gebruik alleen een dienst die de officiële koppeling van het platform gebruikt, en deel nooit je wachtwoord met een aparte website.
Mijn oude tip blijft een interessante observatie over sociale nieuwsgierigheid. De nuttigste vraag is echter niet “wie ging weg?”, maar “wat wil ik met dit account delen, en voor wie is dat waardevol?”.