Toen ik in 2012 Passpack uitprobeerde, had ik voor allerlei websites verschillende inloggegevens. Dat was verstandig, maar moeilijk te onthouden. Passpack bood een online kluis en een manier om sneller in te loggen. In het oorspronkelijke artikel beschreef ik uitgebreid een driestapsaanmelding, een bladwijzerknop en toenmalige gratis en betaalde limieten.
Passpack bestaat nog en richt zich tegenwoordig op wachtwoordbeheer voor teams. De precieze oude stappen, aantallen en prijzen zijn geen actuele instructies. De huidige productdocumentatie beschrijft onder meer het bewaren en delen van inloggegevens; lees die als je het product overweegt.
Gebruik niet één wachtwoord voor alles
Het belangrijkste punt uit mijn oude artikel was het vermijden van hergebruik. Als één dienst gegevens verliest, maakt een uniek wachtwoord het moeilijker om ook bij andere accounts binnen te komen. Een wachtwoordbeheerder kan sterke, verschillende wachtwoorden bewaren en invullen. Dat bespaart het onthouden van tientallen varianten.
Bescherm de kluis
De kluis zelf wordt daarmee belangrijk. Kies een sterk hoofdgeheim, schakel extra aanmeldbeveiliging in wanneer beschikbaar en zorg voor een herstelmethode die je begrijpt. Gebruik de officiële app of browseruitbreiding en controleer zorgvuldig welke site om een wachtwoord vraagt. De gemaksknop uit mijn oude beschrijving is minder belangrijk dan betrouwbare toegang en herstel.
Deel toegang met beleid
Teams hebben soms gezamenlijke toegang nodig. Geef alleen de mensen die een account werkelijk beheren rechten en trek die in wanneer hun taak verandert. Leg vast wie eigenaar is van belangrijke bedrijfsaccounts. Een manager helpt bij het beheren daarvan, maar neemt de verantwoordelijkheid voor toegangsbeleid niet weg.
Mijn ervaring uit 2012 liet zien hoeveel rust een kluis kan geven. Wie nu Passpack of een andere manager kiest, moet vooral actuele beveiliging, exportmogelijkheden en de eigen werkwijze vergelijken.