In januari 2010 leek het aantrekkelijk om niet langer tussen MSN Messenger, Google Talk, Skype en andere netwerken te wisselen. Nimbuzz beloofde één contactlijst voor chatten en bellen via internet. Dat was precies de frustratie waar dit artikel over ging: niet het aantal berichten, maar het aantal plekken waar ze binnenkwamen.
Wat veranderde?
Nimbuzz bestaat nog, maar presenteert zich nu als een app voor onder meer berichten, chatrooms en andere diensten. De oude koppelingen met MySpace, MSN en Google Talk zijn geen huidige handleiding. Ook mijn claim dat internationaal bellen altijd gratis zou zijn, hoort bij de context van destijds. Mogelijke kosten hangen af van de dienst en je internetverbinding.
Het idee achter de oude Nimbuzz-versie blijft herkenbaar. Wie met klanten, vrienden of medewerkers praat, kan ongemerkt verspreid raken over meerdere apps. Een verzamelpunt lijkt dan handig, maar werkt alleen als het de gesprekken ondersteunt die voor jou belangrijk zijn. Kijk daarom eerst waar je contacten werkelijk zitten, welke kanalen je moet volgen en welke gegevens je aan een extra app geeft.
Minder wisselen zonder alles samen te voegen
Je hoeft niet per se één allesomvattende app te zoeken. Spreek bijvoorbeeld voor een project een primair kanaal af en gebruik andere kanalen alleen wanneer dat nodig is. Dat voorkomt dubbele gesprekken en gemiste antwoorden. Voor privécontacten kan de keuze juist per groep verschillen.
Nimbuzz was in 2010 een concreet antwoord op een versnipperd internet. Nu is het vooral een nuttig voorbeeld van de vraag die telkens terugkomt: hoeveel communicatiemiddelen kun je tegelijk goed bijhouden, en wanneer maakt een extra koppeling het eenvoudiger in plaats van ingewikkelder?