Een website kan links in hetzelfde tabblad openen of met het target-attribuut een nieuw tabblad laten verschijnen. In 2014 vroeg ik me af waarom veel sites externe links automatisch in een nieuw venster openen. Vaak is het antwoord dat de eigenaar bang is de bezoeker kwijt te raken. Dat is geen sterke reden om de browser voor hem te sturen.
Respecteer de verwachting
Wie op een gewone link klikt, verwacht meestal dat de nieuwe pagina in hetzelfde tabblad verschijnt. De terugknop brengt hem dan terug. Een onverwacht nieuw venster verandert die route. Iemand kan denken dat de terugknop stuk is of het oorspronkelijke tabblad niet meer vinden. Het W3C adviseert nieuwe vensters alleen te openen wanneer dat nodig is.
Het onderscheid tussen interne en externe links is daarbij minder belangrijk dan het doel van de bezoeker. Een goede externe bron maakt je artikel juist nuttiger. Als iemand terug wil komen, kan dat via de browser. Bovendien kan de gebruiker zelf kiezen om een link in een nieuw tabblad te openen.
Wanneer een uitzondering zin heeft
In mijn oude artikel noemde ik een formulier waarop iemand al veel heeft ingevuld. Als een hulplink de ingevulde informatie zou laten verdwijnen, kan een afzonderlijk tabblad behulpzaam zijn. Beter is natuurlijk ook het formulier zo te maken dat voortgang niet onverwacht verloren gaat. Bij audio of video die tijdens het raadplegen van extra informatie moet doorlopen, kan een nieuw tabblad eveneens passend zijn.
Vertel dan vooraf wat er gebeurt. Het W3C raadt een zichtbare en voor hulptechnologie begrijpelijke waarschuwing aan bij links die een nieuw venster openen. Zo komt de keuze niet als verrassing.
Mijn vuistregel is eenvoudig: laat gewone links hun gewone werk doen. Open alleen een extra venster als dat de taak van de bezoeker aantoonbaar ondersteunt, en maak die afwijking duidelijk.