In 2011 schreef ik dat je lezers langer op je blog kunt houden door onder een artikel gerelateerde stukken aan te raden. Dat noemde ik toen “stickiness”. De gedachte erachter was eenvoudig: wie een antwoord krijgt, heeft vaak een vervolgvraag. Een goede verwijzing helpt die persoon verder.
Kies op betekenis
Een link naar een artikel uit dezelfde categorie is niet automatisch relevant. “Marketing” kan bijvoorbeeld gaan over nieuwsbrieven, zoekmachines of klantenservice. Een tekst over het schrijven van een eerste nieuwsbrief kan beter verwijzen naar een stuk over inschrijvingen of de onderwerpregel dan naar een willekeurig bericht met hetzelfde label.
Lees daarom de pagina alsof je bezoeker bent. Wat zou je na deze uitleg willen weten? Plaats één of enkele verwijzingen met een concrete reden. Een zin als “Wil je ook weten hoe je de eerste e-mail schrijft?” is duidelijker dan een rij titels zonder context. Laat ook een logische route terug naar de hoofdonderwerpen van de website bestaan.
Automatiseren met controle
Blogsoftware kan verwante stukken automatisch tonen. Dat scheelt onderhoud, vooral bij een groot archief. Test wel of de aanbevelingen zin hebben. Een algoritme dat alleen woorden in de titel vergelijkt, kan oude, dubbele of nauwelijks verwante pagina's naar voren schuiven. Haal verlopen stukken eruit en vervang aanbevelingen als betere artikelen verschijnen.
Interne links helpen zoekmachines de structuur en relaties van pagina's te ontdekken. Google raadt duidelijke linktekst aan die de bestemming uitlegt. Dat is dezelfde eigenschap die lezers helpt. Verwacht geen automatische rankingwinst van meer links op zichzelf.
Het doel is niet bezoekers gevangen te houden. Geef ze een nuttige volgende stap en laat ze zelf kiezen of ze verder lezen. Dat maakt de website overzichtelijker en de relatie met de lezer sterker.