In 2018 waren er al genoeg manieren om iemand te bereiken. WhatsApp was handig voor korte berichten, foto’s en spraakberichten. Er was ook Telegram voor wie liever een alternatief gebruikte voor een app van Facebook. Op Twitter, dwingt een kort bericht je om ter zake te komen. En e-mail bestaat al bijna 50 jaar, ondanks alle veranderingen in de manier waarop we communiceren. Het werkt goed voor langere berichten en bijlagen.
Dan zijn er nog telefoontjes. Voor mij is een onverwacht telefoontje een flinke onderbreking.
Als ik ergens mee bezig ben, wil ik me daarop concentreren, of ik nu werk, lees, tijd doorbreng met vrienden of sport in de sportschool.
Een onverwacht telefoontje komt van één kant: de beller heeft iets nodig en gaat ervan uit dat ik op dat moment beschikbaar ben. Het onderbreekt waar ik mee bezig ben.
Ik krijg liever een bericht via WhatsApp, Telegram, Twitter of e-mail. Dan kan ik antwoorden wanneer het mij uitkomt en even nadenken.
Vorige maand telde ik mijn onverwachte telefoontjes en liet ik ze naar mijn voicemail gaan. Als welkomstbericht gebruikte ik een fragment met HAL 9000 uit Stanley Kubricks 2001, A Space Odyssey, waarin ik bellers vroeg me via WhatsApp of e-mail een bericht te sturen:
Ik kreeg maar twee onverwachte telefoontjes. Beide bellers stuurden na het horen van de voicemail een WhatsApp-bericht en we praatten daar verder. Ik maakte het voicemailbericht met Online Tone Generator.
Als ik op reis ben, vervang ik mijn simkaart vaak door een lokale. Met mijn oorspronkelijke telefoonnummer kan ik dan nog steeds WhatsApp en FaceTime gebruiken, zodat ik bereikbaar blijf.
Wil je telefonisch of via video praten, dan spreek ik graag een tijd af die ons allebei uitkomt.