Veel startups dromen er tegenwoordig van om een unicorn te worden. Voor een onafhankelijke maker lijkt het me beter om naar een duizendpoot te streven. Door rond één product meerdere verdienmodellen op te bouwen, word je minder kwetsbaar voor tegenslagen.
Een unicorn is een term uit de zakenwereld voor een niet-beursgenoteerde startup met een waardering van meer dan $1.000.000.000, zoals Airbnb, Uber en Dropbox. De term werd in 2013 bedacht door durfkapitalist Aileen Lee. Ze koos dit mythische dier om uit te drukken hoe zeldzaam zulke succesvolle ondernemingen statistisch gezien zijn.
Omdat zulke uitkomsten zeldzaam zijn, zullen de meeste startups die waardering nooit bereiken. Voor onafhankelijke makers is dat een reden om een andere strategie te overwegen.
Volgens mij ontstaan meerdere inkomstenstromen binnen een bedrijf vaak vanzelf. Omdat focus belangrijk is, kun je je idealiter bij één product houden en de inkomstenstromen daarvan in de loop van de tijd uitbreiden.
Mijn ervaring is dat er nieuwe kansen kunnen ontstaan als je gedreven blijft om je doelen te bereiken, je product dagelijks blijft verbeteren en op de lange termijn denkt.
De meeste makers beginnen met de verkoop van een eenvoudig product waarvoor klanten eenmalig betalen, of met een abonnementsdienst. Beide kunnen een goed vertrekpunt zijn. Bij de meeste producten ontdek je na verloop van tijd dat je ze ook aan bedrijven kunt verkopen, of andersom als je met een B2B-product begint.
Het wordt vooral interessant wanneer een nieuwe inkomstenstroom niet afhankelijk is van hetzelfde marketingkanaal.
Met mijn pasfotoproduct begon ik in 2010 als website voor consumenten. SEO is altijd mijn belangrijkste kanaal geweest om klanten te werven. Omdat ik dat kanaal ben blijven verbeteren, telt de website inmiddels bijna 1.000 pagina's over het onderwerp (pasfoto's). Daarmee is het een nuttige bron voor mensen die informatie over pasfoto's zoeken.
Daardoor kan ik gemakkelijk nieuwe pagina's over het onderwerp toevoegen die meteen hoog in de zoekresultaten verschijnen. Zo voelt de website als een stukje online vastgoed. Uiteindelijk zou ik concurrerende fotografen kunnen laten betalen voor native advertenties op de landingspagina voor hun stad op mijn website. Het kanaal voor deze inkomstenstroom is het ongevraagd mailen van potentiële klanten.
Bovendien bleef ik de foto-app gedurende die tien jaar doorontwikkelen. Uiteindelijk werd die goed genoeg voor organisaties zoals universiteiten, ziekenhuizen en bedrijven om de app in hun werk te willen gebruiken. Dat leverde me nog een extra inkomstenstroom op, opnieuw via een ander kanaal (mond-tot-mondreclame).
Door deze modellen via verschillende kanalen te laten lopen, ben ik minder afhankelijk van één inkomstenbron, ook als overheidsregels veranderen.