Mensen noemen me soms geobsedeerd door wat ik doe, alsof dat iets slechts is. Volgens mij is obsessie juist nodig als je je doelen echt wilt bereiken.
Niemand geeft zoveel om jouw doelen als jijzelf.
Als je doet wat iedereen doet, krijg je misschien dezelfde resultaten. Als je ergens in wilt uitblinken, moet je er meer werk in steken dan anderen. Daarvoor heb je langdurige focus nodig.
https://twitter.com/gijsheerkens/status/1538829141386137607
- Als ik wil slagen met mijn eigen bedrijf, werk ik elke dag aan een verbetering, en dat doe ik al tien jaar. Op dit moment zit ik in een reeks van 231 dagen waarin ik bugs oplos, content toevoeg en andere verbeteringen doorvoer. Geen weekenden of vakanties: elke dag moet er minstens één ding beter worden. Dat werk levert me nu een goed inkomen op.
- Als ik mijn lichaamssamenstelling wil verbeteren, sla ik nooit een training over. Ik heb nog nooit ook maar één oefening overgeslagen. Ik verdiep me in voeding tot ik de basis begrijp en eet bij elke maaltijd gezond. Ik weersta de sociale druk om alcohol te drinken of troep te eten. En ik vind het geen probleem om geld uit te geven aan een goede personal trainer. Ik begin resultaat te zien.
- Als ik Spaans wil leren, ben ik bij elke les aanwezig. Ik heb er nooit één gemist. Ik maak mijn huiswerk, stel vragen en neem een privéleraar Spaans in de arm. Inmiddels spreek ik de taal behoorlijk vloeiend.
- Als ik mezelf uitdaag om in één jaar 50 blogartikelen te schrijven, ga ik er elke week voor zitten om er één te schrijven. Dit is het 31e artikel, precies volgens schema, dus het lijkt erop dat ik mijn doel ga halen.
Dit alles werpt vruchten af dankzij het rente-op-rente-effect, een weinig bekend maar cruciaal principe voor succes dat door Einstein zelf soms ‘het achtste wereldwonder’ wordt genoemd. Daarvoor heb je gewoontes nodig, voor gewoontes heb je discipline nodig en voor discipline heb je obsessie nodig.
Zo zie ik het tenminste, wat misschien komt doordat ik van nature zeer gewetensvol ben. Om het behapbaar te houden, probeer ik me op twee, hooguit drie dingen tegelijk te concentreren.
Aan de andere kant leidt gematigdheid tot middelmatigheid en mislukking. Ik denk dat mensen gematigdheid soms gebruiken als excuus om discipline te vermijden, vaak door cognitieve dissonantie en de empathiekloof. Niemand die tot de beste 5% in een bepaald vakgebied behoort, is daar ooit gekomen zonder een zekere mate van obsessie.
Daarom ben ik geobsedeerd door mijn doelen tot ik ben waar ik wil zijn. Daarna is het prima om de teugels wat te laten vieren, maar voor mij komt ontspanning na het werk.